Kleopatra
Po śmierci Aleksandra Wielkiego, który podbił Egipt w 332 r. p.n.e., królem tego kraju ogłosił się jeden z jego wodzów, namiestnik Egiptu Ptolemeusz. Ustanowił on nową dynastię - Ptolemeuszy. Kleopatra była córką Ptolemeusza XII. Po śmierci ojca w 51 r. p.n.e. współrządziła Egiptem wraz ze swym młodszym bratem i zarazem mężem, Ptolemeuszem XIII, zgodnie z panującym w tym kraju zwyczajem. W okresie tym jednak Egipt popadł w zależność od Rzymu. W 48 r. p.n.e. Kleopatrę pozbawiono władzy, ale wkrótce odzyskała j ą dzięki Juliuszowi Cezarowi, który pozwolił jej rządzić wespół z innymi spośród jej braci. Jedną z przyczyn takiej łaskawości Cezara była miłość. Zakochany w niej wódz rzymski zabrał ją do Rzymu, nie ukrywając swojego z nią związku. Przypuszczalnie ich synem był Cezarion. Kleopatra pozostawała przy Cezarze aż do jego zamordowania w 44 r. p.n.e. Potem wróciła do Egiptu, by rządzić razem z synem.